نمای کامپوزیت

شاید برای شما هم سوال پیش آمده باشد که “نمای کامپوزیت” چیست و چه مزیت هایی دارد و از چه موادی تشکیل شده است. امروز می توانید با مطالعه این مقاله به اطلاعات ارزشمندی برای انتخاب متریال نمای خود دست یابید. پانل کامپوزیت شامل ترکیبی از لایه هاي فلز به هم چسبیده است که منجر به ایجاد سازه و ساختاري صلب می گردد. شکل اصلی و اساسی پانل کامپوزیت شامل دو ورق نازك است که به یک مغزه سبک متصل شده و توسط آن از یکدیگر جدا شده اند. فاصله دو ورق تعیین کننده صلبیت کامپوزیت نهایی است و هرچه فاصله بیشتر باشد، توانایی و کارایی پوششی محصول نهایی بالاتر خواهد بود.

پانل هاي کامپوزیت با توجه به ضخامت و نوع آلیاژ آلومینیوم، لایه ها، نوع رنگ به کار رفته در پوستۀ بیرونی و نوع و ضخامت مواد به کار رفته در لایۀ میانی و پوشش سطح آلومینیوم انواع مختلفی داشته و هر کدام کیفیت و کاربرد معینی دارند.

پانل کامپوزیتی آلومینیومی متشکل از سه قسمت عمده است: دو لایه آلومینیوم به ضخامت ۰٫۳ تا ۰٫۵ میلیمتر ، یک  هسته از جنس پلیمر ترموپلاستیک (معمولاً پلیاتیلن ) یا یک ماده معدنی پرکننده به ضخامت ۳ تا ۵ میلیمتر که در  بین این دو لایه قرار میگیرد و لایۀ خارجی که داراي یک پوشش آستر از رزین اپوکسی و یک لایۀ پلی وینیلیدن فلوراید (PVDF) جهت تثبیت رنگ میباشد. روي سطح پانل کامپوزیت آلومینیوم با یک لایۀ فیلم پلیمري محافظت میشود.

نمای کامپوزیت

لایه های مختلف کامپوزیت که در نمای کامپوزیت به کار می رود.

انواع پانل کامپوزیت

تقسیم بندي از لحاظ نوع لایۀ میانی (در نمای کامپوزیت)

لایۀ میانی پانل کامپوزیتی آلومینیومی از مواد مختلفی میتواند تشکیل شود.

  1. پلی اتیلن

       ۲٫ لایۀ میانی ضد حریق B1

      ۳٫ لایۀ میانی ضد حریق A2 که معمولاً از هیدروکسید آلومینیوم و یا دیگر مواد معدنی ساخته میشود.

پلی اتیلن استفاده شده در لایۀ میانی این پانلها لازم است غیرقابل اشتعال باشد اما بر حسب حساسیت و وجود مواد اشتعال زا در نزدیکی این پانلها، از لایه میانی با خاصیت حریق B1 و A2 نیز میتوان استفاده کرد.

تقسیم بندي از لحاظ نوع پوشش:

بر اساس نوع روکش سطح، پانلها به سه دسته تقسیم میشوند.

الف) پوشش پلی استر PE

این پوشش تا حدي مقاوم در مقابل اشعۀ ماوراء بنفش می باشد. بر حسب میزان درخشش آن، پوشش به دو گروه مات و براق طبقه بندي میشود. ساختار فشرده مولکولها رنگ سطح را صاف و درخشنده می نماید. توصیه می شود کاربرد این پوشش بر روي بخش آلومینیومی داخلی پانل یا براي دکوراسیون داخلی باشد.

ب) پوشش پلی وینیلیدن فلوراید PVDF

پوشش PVDF به دو گروه پوشش معمولی PVDF و پوشش نانویی PVDF تقسیم بندي میگردد.

– پوشش معمولی PVDF ،قابلیت ضد اسیدي، ضد قلیایی و با دوام در محیط و شرایط آب و هوایی خشن داشته و براي روکش دیوارهاي خارجی کاربرد دارد. رنگ رویۀ این پانلها بخش عمده نور خورشید را بازتاب داده و در نتیجه انرژي تابشی ورودي به ساختمان را کاهش میدهد.

-پوشش نانویی PVDF ،به عنوان پوششی روشن محسوب میگردد. شامل موادي با ابعاد نانومتر بوده که پانل را ازآلودگی محافظت مینماید. همچنین خاصیت “خود تمیزي” داشته و در نتیجه به راحتی از آب و باران و گرد و غبار و آلودگی پاك میگردد.

۱ ج) پوشش فلوئورواتیلن وینیل اتر (FEVE)

پوشش رویه پلیمر-فلوئور مقاومت مناسبی در برابر شرایط آب و هوایی دارد. در مقایسه با PVDF ،رنگهاي زنده تر و تازه تري ضمن حفظ درخشندگی بالا ارائه می نماید.

 

پانل مقاوم در برابر آتش

هستۀ مرکزي این پانلها از ترکیبات پلی الفینی غیرهالوژنی و پرکننده هاي معدنی کند کننده سرعت سرایت شعله به سایر نقاط و مواد ضد حریق در اندازه هاي نانومتري در مرکز کامپوزیت میباشد. در واقع هستۀ ترموپلاستیکی شامل عنصر ضدآتش و تأخیراندازي شعله هستند که سبب میگردد این ترکیب آتش نگرفته و هنگام آتش سوزي از خود گاز مضري متصاعد نکند. این مواد داراي خاصیت پایداري در برابر شرایط آب و هوائی هستند. این امر انتخاب این متریال را برای ساخت نمای کامپوزیت ایده آل ساخته است.

 

تقسیم بندي از لحاظ نوع مغزه عایق

انواع متنوعی از مواد و فومهاي ورقهاي داراي ضخامتهاي مختلف را میتوان به عنوان مغزه پانل هاي کامپوزیتی مورد استفاده قرار داد :

– پشم معدنی

– مغزه هاي کاغذي لانه زنبوري

– ورقهاي صلب پلی استایرنی لبه دار

– ورقهاي صلب پلی استایرنی IB

– فومهاي پلی یورتانی (پلی ایزو سیانورات یک شکل اصلاح شده از پلی یورتان است که مقاومت بالاتر و آتش گرفتگی کمتري دارد)

ورقهاي پلی استایرنی که توسط حرارت دادن گرانولهاي پلی استایرنی و ذوب کردن آنها باهم و به همراه مخلوطی از بخار و پرس تولید میشوند که باعث اعمال هزینه کمتري در مواد اولیه در قیاس با فومهاي پلی یورتانی میگردد. با این حال، پلی یورتان عایق بهتري در مقایسه با پلی استایرن است (پلی یورتان با ضخامت ۲۵ میلیمتر خواص عایقی یکسانی با پلی استایرنهاي با ضخامت ۴۰ میلیمتر دارد) و ساخت آنها نیز ساده تر است.

استفاده از هرگونه مغزه با نوع و ضخامت خاص وابسته به سختی مورد نیاز کل پانل و خواص و کارایی حرارتی و صوتی مورد نیاز میباشد. درحالت کلی در مواد فومی، هرچه چگالی بالاتر باشد، پانل مستحکمتر و سختتر است و هرچه چگالی و تراکم کمتر باشد، خواص عایقی آن بهتر است.

فومهاي پلی یورتانی و پلی ایزو سیانورات را میتوان در حین تولید به روشهاي فوم دهی پیوسته، ریزش عمودي و ریزش افقی اجرا نمود.

 

امیدواریم درباره نمای کامپوزیت اطلاعات خوبی به دست آورده باشید.

 

برگرفته از ضابطه منتشر شده توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی