نمای کرتین وال

در مقاله پیش در مورد نمای شیشه ای با هم صحبت کردیم. در اینجا می خواهیم درباره نمای کرتین وال یا Curtain wall صحبت کنیم. کرتین وال، دارای قاب سازهای جداگانه است که مستقیماً به آن متصل شده و مجموعه به مانند یک پرده روی سطح خارجی ساختمان را میپوشاند. در یک کرتین وال، بارهای ناشی از وزن نما، باد و زلزله مستقیما از دیوار به قاب سازه ای منتقل میشود.

به طور معمول حداقل ۵۰ میلیمتر فاصله بین دیوار پرده ای و قاب سازهای درنظر گرفته میشود. این فاصله برای تطابق بی نظمی های ابعادی غیرقابل پیش بینی در قاب است. نمونه ای از کرتین وال، دیوار پرده ای شیشه-آلومینیوم است.

کرتین وال غیرشفاف شامل پانلهای بتنی پیش ساخته، پانلهای مسلح شده با الیاف شیشه، پانلهای فلزی و نظایر آن است. در دیوارهای پرده ای غیرشفاف ممکن است به منظور فراهم کردن امکان نازك کاری دیوار داخلی، افزودن عایق حرارتی، برقکاری و عبور لوله های تاسیساتی در داخل دیوار، یک دیوار پشتیبان اضافه شود. از آنجاکه دیوار پرده ای مستقیماً به قاب سازهای متصل است، بار باد را به قاب و در نتیجه به تیر و ستون منتقل کرده و لذا در برابر بار باد مقاومت میکند. در این حالت به دیوار پشتیبان (درصورت وجود) هیچ بار بادی وارد نمیشود.

نمای کرتین وال

در اینجا یک نمونه از نمای کرتین وال نشان داده شده است.

الزامات سیستم کرتین وال
۱ -سیستم کرتین وال شامل قطعات دیواری پیش ساخته و سیستمهـای گونـاگون دیـوار شیشـه ای اسـت. دیوارهـای پیش ساخته شامل قطعات پیش ساخته (شامل قطعات با نمای چسبیده و متصل شـده)، پانـل هـای عـایق بـا روکـش فلزی، سیستم دیوار پرده ای یکپارچه، پانلهایی با قاب فلزی دارای قطعات بنایی متصل شـده، بـتن مسـلح شـده بـا الیاف شیشه GFRC ،فلز، یا نمای سنگی میباشند. سیستمهای کرتین وال بـه شـتاب و تغییرشـکل حسـاس هستند و ممکن است تحت اثر مستقیم شتاب و یا خرابی اتصالات ناشی از جابجایی نسـبی (دریفـت) از جـای خـود خارج شوند.
۲ -نمای پرده ای باید به نحوه مناسبی به قاب سازهای متصل شود و باید در محل اتصال قطعات، درزبند انعطاف پذیر قرارداده شود؛ به گونه ای که در حرکات رفت و برگشتی سازه، نما خراب نشود.
۳ -هر پانل باید دارای حداقل ۴ مهار برای هر قطعه باشد. به واسطه ملاحظات تغییر مکانهای حرارتـی و جمـع شـدگی، سیستم اتصال پانلهای پوشش دهنده عموماً محدود است (از درجه نامعینی بالا برخوردار نیسـت). لـذا خرابـی یـک اتصال میتواند منجر به ناپایداری پانل و سقوط آن از ساختمان شود. از آنجا که وزن پانلها بعضاً زیـاد اسـت عواقـب خرابی مهار میتواند خیلی بد باشد. لذا اتصالات پانلهای پیش ساخته باید برای تحمل دریفت طبقه کاهش نیافتـه و نیز برای مقاومت در برابر زلزله تشدید یافته مطابق استاندارد ۲۸۰۰ طرح شوند تا از عدم خرابی آنها اطمینان حاصـل شود.
۴ -برای قطعات بتنی پیش ساخته، اتصالات باید به نحوی طرح شوند که رفتار شکل پذیر داشته باشند. بدنه اتصـال بایـد از ورق یا پروفیلهای فولادی ساخته شود و برای ۱٫۳۳ برابر نیروی طراحی پوسته پانل طراحی شود.
۵ -اعضای اتصال که ممکن است رفتاری ترد از خود نشان دهند مثل جـوش هـا، پـیچ هـا و اقـلام مـدفون در بـتن مثـل میل مهارها باید برای ۴ برابر نیروی طراحی پانل طرح شوند.
۶ -برای سیستمهای نمای پانلی، پانلها باید به طریقی طرح شوند که دریفت طبقـه در قـاب سـازه ای بـدون مزاحمـت اتفاق بیفتد. قطعاتی که بین دو طبقه اجرا میشوند باید امکان جابجایی نسـبی را بـا تکیـه بـر اتصـالات لغزشـی یـا خمشی یا از طریق مکانیزم گهواره ای ایجاد نمایند. اتصالات لغزشی می تواند جزئیاتی به شکل بولت با امکان لغـزش در سوراخ لوبیایی داشته باشد. طول سوراخ لوبیایی باید مساوی دو برابر دریفت طبقه مورد انتظار به علاوه قطـر پـیچ ۲۲ دستورالعمل طراحی سازهای و الزامات و ضوابط عملکردی و اجرایی نمای خارجی ساختمانها به علاوه فاصله لازم برای رواداری های اجرایی باشد. برای تامین کارایی، پیچ باید در مرکز شیار قـرار گیـرد زیـرا اگـرپیچ در حین زلزله به انتهای شیار برسد نیروهای برشی زیادی در آن ایجاد میشود.
۷ -طراحی و جانمایی اتصالات باید بهگونهای باشد که رفتار حاکم بر قطعه، خمشی باشد اتصالاتی که از میلـه هـای رزو شده بهره میبرد امکان دارد تحت اثر خمش غیر الاستیک دچار خرابی ناشی از خستگی شوند. مکانیزم گهواره ای بـه قطعات پوشش این امکان را میدهد که دریفت طبقه را از طریق حرکت قائم در اتصالات بـاربر ثقلـی خـود در محـل شیارهای قائم یا سوراخهای با سایز بزرگ تحمل نمایند.
۸ -باید به چینش درزها در سیستم دیوارهای پیش ساخته توجه ویژه شـود. در گوشـه هـای سـاختمان و در جایی کـه در قطعات مجاور از شیوه های متفاوتی برای تحمل دریفت استفاده مـی شـود، پانـل هـای نمـا ممکـن اسـت بـه صـورتی غیرهماهنگ حرکت کنند. در این حالت درز بین پانلهای نما ممکن است بسته شده و باعث برخورد پانلهای مجاور به یکدیگر شود که این برخورد نیروهای بزرگی را به پانلها و مهارهای آنها اعمـال خواهـد نمـود لـذا بایـد بـا ایجـاد درزهای اجرایی با فاصله کافی از وقوع آن جلوگیری کرد.
۹ -اجزای نما در کرتین وال که وزن واحد سطح آنها بیش از kg 40 میباشد. باید در فواصل کمتر یا مساوی ۱٫۲ متر دارای مهار مکانیکی به قاب دیوار خارجی باشند.

برگرفته از ضابطه منتشر شده توسط: مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی